Samen-wonen

Terug in de tijd: Juli 2008



In de smalle straatjes kruipt de hitte van de voorbije dag langs de gevels naar boven. Het slaapkamerraam staat open. Het maanlicht zet de kamer in een blauw licht. Ik word wakker door de eenzame klanken van een saxofoon die langs het open raam binnendrijven.
Jouw hand ligt op mijn buik. Hij moet stiekem de denkbeeldige lijn, die het bed in tweeën verdeelde, overgestoken zijn. Ik haal hem niet weg, het voelt veilig en vertrouwd. Net als die eerste avond, boven op de muur rond het pauselijk paleis. De zon wierp haar laatste stralen op het plein onder me. Ik vroeg me stilzwijgend af wat ik in deze stad kwam zoeken, toen jij achter me ging zitten. Jouw handen masseerden, zonder woorden, mijn schouders en nek. Zonder aandrang.

Drie dagen eerder was ik gevlucht in een poging om het verleden van me af te schudden. Ik had op jouw uitnodiging impulsief de TGV naar Avignon genomen. Onbezonnen? Ik had je tweemaal in het écht ontmoet. De eerste keer was een blind date op een zonovergoten terrasje op het Hogeschoolplein. Je wou het einde van mijn verbeterwerk vieren met champagne. Daarop volgde een mojito op couleur café in Brussel.

Een taxi wachtte me op aan het station en bracht me naar Rue du Chapeau Rouge .... die rode hoed herinnerde me aan de zwarte bolhoed van Sabrina uit the unbearable lightness of beeing.
Een man en een meisje voerden me mee door de stad met straattheater, muziek, pleinen en straten vol mensen, ijsjes, een clown die kinderen deden schateren en groten glimlachen, een Argentijnse tango vol passie op een toneel en een zinderende hitte. De dagen kregen overdag een dragelijke lichtheid.
Jij voerde me ook door de nachten. In de duisternis vonden de woorden van dieper hun weg naar boven. Ze verhaalden over pijn, gemis, angst, verloren dromen en verlangens.

Ik sta op de beroemde brug en kijk naar de onbereikbare oever aan de overkant. De toekomst lonkt, maar het verleden trekt aan me, laat me niet los. Ik kijk naar de stroom van de rivier onder me, maar ik kan door het water heen de bedding niet zien. Als ik spring moet ik vertrouwen dat de rivier me brengt waar ik thuis hoor. Het is beter om nog even op de brug te blijven.

November 2009
Ik citeer je even als het mag:

je zus gaat trouwen
ik blijf van je houwen

morgen geef ik de sleutel van mijn appartement
aan een dure vent

wij zijn al samen
zonder examen
zonder burgemeester
zonder pastoor

straks komt de politie controleren
of je mij kan tolereren

stilletjes blijf ik bij je
heel zachtjes bij je

Mark