Ik heb altijd een hekel gehad aan kladjes maken, maar zo zonder enige voorbereiding van start gaan is ook eng. Het lijkt op je eerste voet op ijs zetten en weten dat je niet kan schaatsen.
Ik heb ook altijd een afkeer gehad aan nalezen; het moest maar van de eerste keer goed zijn. Maar ook dat heeft me al in genante situaties gebracht.
Spelling is ook niet mijn sterkste kant en dat is een zware handicap als je zoals ik voor je werk voor een bord moet staan: met mijn neus op de feiten : "Hoe schrijf je in godsnaam dat woord nu al weer?". De strategie is dan om snel een synoniem te vinden dat je wel kan spellen.
Mijn dochter vindt dat met twee vingers op een computerklavier tikken achterhaalt is, maar zodra er één vinger extra probeert mee te 'spelen', verschijnen de letters in verkeerde volgorde.
Wat doe ik in godsnaam met al deze gebreken met een BLOG als zelfs de technische kant van de zaak en de basiscompetenties zo summier zijn?
Er is ook nog het probleem van de inhoud.
Beleef ik wel leuke of dramatische dingen? Wie is er bij gebaat te lezen dat er vannacht een vervangkindje in het bedje van mijn zoontje ligt zodat de lege plek wat minder leeg is?
Heb ik wel interessante dingen te vertellen, die anderen een stap verder brengen? Wie is iets met de tip dat je voor het maken van een memory best twee kleuren gebruikt voor de kaartjes?
En hoe zit het met de tijd? Heb ik die wel? Nu nog minder... de nacht wordt korter door het schrijven aan een blog. Parttime moeder (officieel heet dat co-ouderschap) van drie, fultime werken, een huishouden draaiend houden, een liefdesleven op peil houden, vrienden onderhouden, familie niet vergeten, bibliotheekboeken op tijd inleveren en ze ook nog lezen, ... en nu dit nog?
Wa maakt het allemaal uit? Ik sluit af met mijn lievelingszinnetje (door mijn zoontje van drie al vaak geciteerd): "We zullen wel zien..."
deer crib bedding
4 jaar geleden
5 opmerkingen:
to blog or not to blog?
Mensen brengen uren door met denken. Tijd is eigenlijk geen probleem. Bloggers tikken het uit, laten de gedachten in letters overvloeien. Wanneer ik je lees ben ik even niet in mezelf, krijg ik een ander standpunt om te kijken en dat is een ernorme verrijking. Dan denk ik, "ik zou het ook moeten doen".Ja ik schrijf ook graag. Maar ik ben zo'n verlegen mens die wel schrijft doch niet laat lezen, tenzij aan enkele uitverkoren vrienden. Wie blogt zet zich in de spotlights. Je moet daarvan houden, denk ik zo. Wanneer je dat kan dan is het boeiend. Natuurlijk willen alle lezers weten hoe het verder gaat met die vrouw die haar zoontje mist, maar meer nog, hoe ze haar liefdesleven "op peil houdt". (ik heb ooit eens "op pijl" geschreven in een mail en maakte mij daarmee razend belachelijk) Dat zijn dingen die je niet zomaar te weten komt in gesprekken, maar in blogs wordt er raak over geschreven. To blog or not to blog? Voor mij is er maar één voorwaarde: doe het met stijl en je bent goe bezig. Je eerste blog laat veel open, ik ben nieuwsgierig naar meer. Al goed begonnen dus... Groetje, nog nog
zo'n snelle confrontatie met een lezer dwingt even tot bezinning... is mijn liefdesleven publiek 'geheim', moet ik mijn liefdesoverlevingspakket prijs geven aan 'wild-vreemden'? Gelukkig ben ik nogal goed in schrijfstijlen van mensen herkennen en anagrammen ontcijferen ;-)
gevonden,
wat dat publiek betreft... daar maak ik me geen illusies over. Wie heeft er nu tijd en zin om de hersenspinsels van elke blogger te volgen? Ik zie het internet zoals een gigantisch marktplein met honderden mensen op... naar wie ga je luisteren, wie ga je aanspreken? diegene die je al kent, en misschien ook wel eens diegene die je prettig weet te raken. Maar toegegeven: er zijn vanzelfsprekend dingen die je niet prijsgeeft, je moet daar een grens in zoeken. Succes in elk geval!
Zozo... nog iemand die aangestoken is door het blogvirus ;-)
Naar mijn idee is bloggen iets wat je doet voor jezelf, niet met het oog op anderen. Maar als er dan anderen zijn die je willen lezen, dan is dat alleen maar mooi meegenomen.
Tijd? Maak je maar niet druk... ofwel voorziet bloggen in een behoefte en vind je als vanzelfsprekend de tijd, ofwel doet het dat niet en dan hoef je je ook geen zorgen te maken over die tijd want die kan je dan gewoon beter gebruiken ;-)
Succes! Ben benieuwd...
ps. zoek de dt-fout in je stukje ;-)))))))))))))))))
eentje maar? Dat valt nog mee ;-)
Een reactie posten